Connect
To Top

Na de finish is de marathon nog niet voorbij

42,195 kilometer hardlopen heeft een flinke impact op je lichaam, daar kwam columnist Chris in de weken na de Rotterdam Marathon achter.

De marathon is niet over zodra je over de finish komt

Een marathon is niet voorbij zodra je gefinisht bent. Die les leerde ik afgelopen maand, nadat ik huilend van de pijn de finish van de Rotterdam Marathon had bereikt.

Na 24 kilometer een ware hel

Al na twee kilometer had ik het gevoel dat ik mijn dag niet had en mijn benen niet goed aanvoelden, waardoor de marathon na 24 kilometer een ware hel werd. Maar opgeven was geen een optie. Even stoppen, rusten en strekken ook niet. Als ik daaraan zou toegeven, zou ik onmogelijk nog de kracht kunnen vinden om verder te rennen.

Dus herhaalde ik het zinnetje dat ik ooit in een hardloopboek had gelezen (pain is inevitable, suffering is optional) als een mantra in mijn hoofd en ging ik keihard door mijn grenzen heen. Eenmaal de finishlijn bereikt huilde ik uit bij een volslagen wildvreemde die zijn emoties ook niet meer de baas was. Daarna voelde ik me weer euforisch en overwinnelijk. Met een gelukzalig gevoel plofte ik ’s avonds op de bank.

Totale misère

In de maand die daarop volgde besefte ik voor het eerst wat voor een heftige aanslag een marathon eigenlijk is voor lijf en geest. In de eerste dagen na de wedstrijd overviel me een gevoel van totale misère. Alsof ik de uitputting nabij was. Ik voelde me bovendien opgejaagd en geprikkeld en had nergens zin in.

Maar na een paar nachten goed slapen was dat gevoel ineens als sneeuw voor de zon verdwenen en was ik weer die blije stuiterbal met het energielevel van een familypack Red Bull. Hoewel ik me voornam om mijn eerste hardlooptrainingen rustig aan te doen, bleek ik te kunnen knallen als nooit tevoren en rende ik de benen uit mijn lijf. Jemig, wat voelde dit goed!

Mijn overmoedigheid werd echter na een week alweer de kop ingedrukt. Na een paar fantastische trainingen had mijn lijf er wederom weer even geen zin in. Ik voelde me moe, lusteloos en had bovendien voortdurend last van spierpijn en stramheid. Na wat Google-werk besloot ik de signalen – die kunnen duiden op overtraining – maar serieus te nemen. Met de nodige tegenzin legde ik mezelf twee weken van volledige rust op.

Great Wall Marathon en zijn 5000 traptreden

Als een ‘normale’ marathon al zo’n impact kan hebben op je lijf, wat moet dat straks dan worden met de Great Wall Marathon? Meer dan 5.000 traptreden zullen er volgend jaar bedwongen moeten worden! Wat inhoudt dat ik niet alleen op duurvermogen zal moeten trainen, maar ook op kracht. Hoe ga ik dat in hemelsnaam voor elkaar krijgen zonder mezelf weer voorbij te rennen? Het zal voor mij zoeken worden naar een goede balans tussen sporten en herstellen. En in mijn achterhoofd houden dat ook rust een vorm van trainen is.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

More in Column

Runner's High maakt gebruik van cookies. Door de site te gebruiken, ga je hiermee akkoord. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten