Connect
To Top

Hardlopen in Amerika; Austin

Laatste chapter in mijn roadtrip door de Lone Star state, Texas. 15 prachtige dagen achter de rug en dito hardloopervaringen. Voordat ik weer in het vliegtuig naar Nederland stap, eerst nog kilometers maken in Austin.

De oplettende lezer of volger op Twitter en Facebook weet dat deze roadtrip ook begonnen is in de hoofdstad van Texas, Austin. Ik heb er helemaal geen probleem mee om de op vier na grootste stad van Texas nogmaals te bezoeken. Austin heeft tijdens mijn korte verblijf aan de begin van de vakantie een fijne indruk op me achtergelaten. Daarnaast zijn de mogelijkheden om te hardlopen in Austin zeer prettig. Natuurlijk niet onbelangrijk!

Running in Amerika; Austin
In vergelijking met mijn eerste bezoek, verbleef ik deze keer aan de andere kant van Austin. Geen Shoal Creek dus, wel meer van inmiddels het bekende probleem: drukke straten en slechte voorzieningen. Moet gezegd worden; in vergelijking met Dallas is Austin een verademing. Veel bike lanes en brede stoepen. Hardlopen in Austin is niet heel vervelend.

Een van de dingen waar ik naar uitkeek in Austin was Lady Bird Lake, het natuurgebied in downtown Austin met de Colorado rivier en fijne kade. In mijn eerste bezoek was ik al erg onder de indruk van dit gebied, keuze om ook nu weer te hardlopen in de Lady Bird Lake area was dan ook een no-brainer. Route naar het park besloeg ongeveer drie kilometer en was voor twee derde een rechte weg. Prima te doen, leuke bijkomstigheid; het HQ van Livestrong was een van de (weinig) bezienswaardigheid onderweg naar het park.

Aangekomen bij Lady Bird Lake is het simpelweg de kade van de rivier volgen. Op een aantal exits en bruggen na zijn er weinig route bepalende elementen. De bruggen waren voor mij wel belangrijk. Enerzijds om afstand te bepalen, anderzijds als navigatie-element. Ik kwam aan bij brug nummer één, afhankelijk van de lengte van mijn run pakte ik de tweede of derde brug om over de Colorado rivier heen te gaan. Vervolgens in tegenovergestelde richting weer terug naar brug één.

Uiteindelijk heb ik twee keer gelopen, totaal 27 kilometer. Verdeeld over een tempoloop van 17 kilometer en een langzamere duurloop van 10. De tempoloop eindigde in mineur. Tot 14 kilometer voelde het goed. Constant tempo net onder (dus sneller dan) marathontempo, met een relatief lage hartslag. Perfecte combo! Kramp speelde op in mijn rechter kuit, wel kunnen doorlopen maar gehavend. Ook de volgende dag tijdens de rustigere duurloop gaf de kuit zo nu en dan een kick.

Op het moment van schrijven vlieg ik met 518 mijl per uur boven New York met de Atlantische Oceaan in zicht. “Nederland here I come!” Op naar temperaturen rond het vriespunt, lange tights en long sleeves. Met temperaturen van ruim in de dertig graden de afgelopen dagen niet iets waar ik verschrikkelijk naar uitkijk. Daarnaast staat Parijs marathon ook voor de deur, nog maar een week voordat ik de stad van de liefde doorkruis met 3:15 in gedachten.

Ik heb veel opgestoken over hardlopen in het buitenland. Dit ga ik  natuurlijk met jullie delen. Verwacht op Runners-High.nl in de aankomende dagen dus nog een summery waarin ik dieper in ga op hardlopen in het buitenland. Hoe kan je het beste voorbereiden? Wat moet je meenemen? Waar moet je allemaal nog meer aan denken? Met andere woorden: Stay posted!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

More in Logboek

Runner's High maakt gebruik van cookies. Door de site te gebruiken, ga je hiermee akkoord. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten