Connect
To Top

Mijn eerste marathon: ervaringen en tips

Rotterdam Marathon

Mijn 1e marathon liep ik afgelopen april in Rotterdam, eindtijd 4 uur, 5 minuten en 36 seconden.

Natuurlijk was uitlopen prioriteit nummer 1, maar ik wilde het doen binnen vier uur. Dit bleek een lastigere opgave dan verwacht. Vooraf had ik een strategie uitgedacht waarin ik een negative-split zou gaan lopen. Negative-split betekend dat de 2e helft van je wedstrijd sneller is dan de eerste. Prima, met 10,5 km per uur van start en vervolgens op 30 km versnellen. Op papier een degelijk en haalbaar aanvalsplan, in de praktijk bleek het minder geslaagd.

Met 10,5 km per uur naderde ik het 30 km punt en schakelde over op het aanvalsplan. Versnellen maar! Mijn hersenen gaven de opdracht, maar beneden bleef het stil. Geen versnelling, niks. Ik zette nogmaals aan, maar wederom zero request vanuit mijn benen. Enigsinds teleurgesteld terug naar 10.5 drafje. Helaas bleek ook deze niet marathon proof te zijn.

In mijn voorbereiding is er meerdere keren gezegd: de marathon begint pas bij 30/35 km. Je kan je er wel wat bij voorstellen, maar wanneer je daadwerkelijk aan die laatste kilometers begint, valt het kwartje. In Rotterdam tot 30 km nauwelijks problemen, deze afstand had ik immers meerdere keren in mijn voorbereiding gelopen. Ergens rond de 35 km ging plotseling mijn lichaam zwaar aanvoelen. Denken was vanaf dat moment niet meer mogelijk. Die ‘versnelling’ van een paar kilometer terug degradeerde in luttele seconden van geweldig tot het lachertje van de klas.

In die laatste kilometers wilde mijn lichaam maar een ding: stoppen. Gelukkig beschikte ik over een tot dan toe nog nooit vertoonde Bear Grills-achtige drive. Survival mode, all the way. De andere lopers om me heen, het publiek en muziek uit mijn iPod. Niks deed er nog aan toe, die laatste kilometers overleven was het enige wat nog telde.  Een paar kilometer later draaide ik de Coolsingel op, gritste nog snel een roos uit de handen van mijn vriendin en passeerde 5 minuten en 37 seconden te laat de finish. Toen ik uiteindelijk met medaille op de borst in de armen van mijn moeder viel zei ik: “Dit doe ik nooit meer.”

Op zondag 21 oktober sta ik aan de start van TCS Amsterdam Marathon. Het loop virus heeft me te pakken. Ik ben verslaafd!

Met de kennis en ervaring van de Rotterdam Marathon ga ik een aantal dingen in mijn voorbereiding voor Amsterdam Marathon anders doen.

  1. Trainingsschema: Ik ga aan de hand van een marathon trainingsschema mijn voorbereiding afwerken. Hiermee wil ik voorkomen dat ik bijvoorbeeld niet weer een week voor de marathon nog een duurloop van 30 km doe. Achteraf gezien stond ik daardoor niet 100% fit aan de start in Rotterdam.
  2. Interval trainingen: Onderdeel van het bovengenoemde trainingsschema zijn interval trainingen. Hiermee schijn je jezelf enigszins op die verdomd lastige laatste kilometers te kunnen trainen.
  3. Voedsel: Het is een open deur, maar ik ben heb het toch gedaan. Niet experimenteren met voedsel tijdens de marathon. Ik had na het innemen van verschillende gelletjes voor korte periode heftige maagkrampen.
  4. Gewicht: In de voorbereiding nog beter op mijn voedsel letten. Elk procent minder gewicht, verbetert je eindtijd doorgaans met 0,6 procent (bron: Runners World).
Ik ben erg benieuwd naar jullie ervaring op deze olympische afstand. Misschien hebben jullie nog andere tips?


Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

More in Hardlooptips

Runner's High maakt gebruik van cookies. Door de site te gebruiken, ga je hiermee akkoord. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten