Connect
To Top

Rotterdam Marathon race report: gegokt en verloren

Wat een glorieuze dag had moeten worden, werd een dag van afzien. De Rotterdam Marathon was me de baas. Ik heb gegokt en verloren. De marathon duurde dit keer 12 kilometer te lang.

Duizenden enthousiaste lopers, Lee Towers, het Kralingse Bos en de Erasmusbrug. Afgelopen zondag 13 april stond het weer op de planning. Rotterdam Marathon 2014 had mijn eerste sub 3 uur marathon moeten worden. Deze keer was de marathon 12 kilometer te lang.

Wel de omvang, maar niet de kwaliteit

Een gedegen marathonvoorbereiding begint 12 tot 16 weken voor het startschot. Sinds januari maakte ik qua trainingsomvang weken van gemiddeld 75 tot 80 kilometer. Enige verschil was dat ik me richtte op de La Bouillonnante, mijn eerste ultratrail. Veel kilometers maken, maar op een lager tempo. Voor snelheid stond ik een keer per week op de atletiekbaan. De overige dagen was ik zoveel mogelijk op onverharde paden te vinden, lange duurlopen met hoogtemeters.

Rotterdam was in de eerste maanden van 2014 nooit een doel. Dit veranderde toen ik eind maart terugkwam van vakantie, daar waren opeens de marathonkriebels. Ik wist een startnummer te bemachtigen en stelde een scherp doel; onder de drie uur finishen op de Coolsingel. Ik paste mijn trainingsschema aan en ging in de resterende weken voor meer ‘kwaliteit’. Want op een aantal halve marathons eind 2013 en de Runner’s World Zandvoort Circuit Run na, had ik eigenlijk geen lange tempolopen gedaan.

Ondanks de ingelaste langere tempolopen bleef het gemis aan kwaliteit aan me knagen. Ondertussen kroop de Rotterdam Marathon dichterbij. Ik had het er maar mee te doen. Als noodwapen rustte ik in de laatste week veel en stond ontbijt, lunch en dinner in het teken van de marathon. Zondag 13 april kwam en door de onzekerheid gierden de zenuwen door mijn lijf.

Lichamelijke mankementen

Om exact 10:30 werden we na traditie getrouw ‘You’ll never walk alone’ van Lee Towers weggeschoten. Ondanks de drukte en een redelijk krappe eerste kilometer probeerde ik me niet al te druk te maken en te focussen op wat komen ging. Problemen kwamen sneller dan ik ooit verwacht had. Na de eerste drinkpost op kilometer vijf kreeg ik plotsklaps last van steken net onder de laatste rib op mijn rug. Nog nooit last van gehad, maar gelukkig werden de klachten met bewust ademhalen minder. Net voor het tien kilometerpunt waren ze weg.

Twijfel

De kilometers die volgde verliepen uitstekend, ik liep in een fijne groep en kwam daardoor op 15 km en 21,1 km net boven schema door. Niks om me heel erg druk over te maken. Ook het lichaam hield zich goed. Na het halve marathonpunt moest ik toch wat aan vertrouwen inleveren. Het gemis van kwaliteit begon aan me te knagen, immers ik had op 4:15 nog nooit verder dan dit gelopen. Ik probeerde een positieve mindset te houden en blijf goed op tempo lopen.

Dag, energie!

Na 25 kilometer kwamen de eerste momenten van vermoeidheid op te treden. De Erasmusbrug op deed erg veel pijn, om maar niet te spreken over de tunnel die volgde. Mijn kuiten verstijfde volledig en voordat ik het wist had ik de aansluiting met het groepje verlopen. Ik liep langs Blaak de Kubus-woningen onderdoor en voelde de energie uit mijn lichaam lopen. Met nog een kleine 15 kilometer te gaan werd het een loodzwaar einde.

Ik kon in de volgende kilometers de schade nog redelijk te beperken, maar eenmaal dertig kilometer gepasseerd en gestart aan het rondje Kralingse Bos stortte ik compleet in. Zelfs kilometer tijden van 5:10 minuten waren niet te doen. Dieptepunt kwam rond 38 kilometer toen ik echt even moest lopen. Ik trok het niet meer. Mijn benen waren volledig verstijft en konden zelfs het makkelijkste tempo niet meer aan. Door wat opbeurende aanmoedigingen van toeschouwers en andere lopers pakte ik de draad weer op. Niet de finish was het doel, maar de volgende kilometer.

Sjokkend naar de Coolsingen

Zodra ik de Kubus-huizen weer passeerde wist ik dat de finish niet al te ver meer was. Ik werd aan alle kanten gepasseerd, maar het boeide me niet meer. Strijd had mijn lichaam al lang verlaten. Door het massaal aanwezig publiek op de Coolsingel wist ik er nog een kleine versnelling uit te persen. Mijn GPS-horloge stopte op 3:10:49.

Rotterdam Marathon 2014 was een dappere poging om een fantastisch tijd neer te zetten. Een marathon onder de drie uur zat er niet in en op een kleine minuut na ook geen nieuw pr. Mijn doel van een marathon onder de drie uur was voor de training die ik had gedaan te hoog gegrepen. Ik heb gegokt en keihard verloren.

10 Comments

  1. Hester

    apr 15, 2014 at 09:24

    sorry, ik bedoelde natuurlijk dat ik 3:20 wilde lopen………

  2. Hester

    apr 15, 2014 at 09:23

    Beste Tim, je kent mij niet en ik jou niet, maar ik vind het erg fijn mij in gezelschap te bevinden van gelijkgestemden: jouw verhaal is exact dat van mij; 3:30 gelopen terwijl ik 3:40 wilde; gegokt en verloren. Gelukkig smaakt dit alleen maar naar meer: een volgende keer gaan we het anders doen, toch? Succes met de volgende!

  3. Margot

    apr 15, 2014 at 06:39

    Verloren zou ik toch niet zo durven zeggen. Een marathon uitlopen in 3:10 is toch wel een goede prestatie!

  4. Rudi

    apr 14, 2014 at 21:19

    Jammer dat het niet lukte Tim, maar respect dat je hem toch uit hebt gelopen! Dat moeten loodzware kilometers zijn geweest. En 3:10:49 is een tijd waar ik alleen maar van kan dromen 🙂

  5. Peter Becker

    apr 14, 2014 at 20:50

    #respect, het bijzonder van de marathon is het extreme avontuur dat je aangaat met niemand anders dan jezelf.

    http://www.dreamersteps.nl/posts/item/mijn-eerste-hele-marathon – herkenbaar.. het sterven en verstijven. En toch genoten van elk moment! #sportismooi

  6. Tim Baks

    apr 14, 2014 at 20:38

    Hé Arne, pijlen nu inderdaad richten op herstel en ultra. Die marathon gaat er in het najaar wel weer komen. Gr. Tim

  7. Arne

    apr 14, 2014 at 20:27

    Alsnog super-tof hoor! Uitgelopen, op karakter en in een mooie tijd, die ook nog wat ruimte voor verbetering laat! Doe ook maar een beetje voorzichtig zodat je de ultra ook kan lopen!

  8. Tim Baks

    apr 14, 2014 at 20:20

    Thnx, Rob. Resultaat is een beetje dubbel. Enerzijds teleurgesteld vanwege het niet behalen van mijn doel. Anderzijds is 3:10 voor een marathon een prima prestatie. You win some, you lose some. Gr. Tim

  9. Rob Viveen

    apr 14, 2014 at 20:16

    Laatste 15km op karakter gelopen en alsnog een prima tijd klokken. Ik vind het knap. Jammer van je sub3 plannen, maar de volgende keer is het wel raak! Voor nu herstelse.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

More in Races & Reports

Runner's High maakt gebruik van cookies. Door de site te gebruiken, ga je hiermee akkoord. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten