Connect
To Top

Runner´s World Zandvoort Circuit Run Race Report

Na een koude editie in 2013 was de Runner’s World Zandvoort Circuit Run dit jaar flink op temperatuur. Met het circuit, strand en centrum van Zandvoort een divers maar venijnig parcours.

De Runner’s World Zandvoort Circuit Run en ik hebben een band. In de badplaats is het voor mij allemaal begonnen. Begin 2011 schreef mijn zwager me in voor de wedstrijd. Is leuk zei hij. Toen 85 kilo (ik weeg nu 70 kilo) en nul intenties om ook maar iets aan sport te doen, vond het een iets verontrustende actie. Toch begon ik met trainen.

Samen met zwager en vader (63 jaar) kwamen we in 1:20 schouder aan schouder in 2011 over de finish. 80 minuten over 12 kilometer, dat is een prestatie op zich. Nu is dat ondenkbaar. Toen was enorm ik trots. Op mijn vader natuurlijk, maar vooral ook op mezelf. Dit had ik toch maar mooi weer even gefixt met mij luie en vadsige lichaam. Na de Runner’s World Zandvoort Circuit Run ben ik nooit meer gestopt met hardlopen.

Runner’s World Zandvoort Circuit Run 2014

Terug naar vandaag, zondag 30 maart 2014. Terug in Zandvoort, terug op het circuit. Om 12:55 loop ik samen met Runner´s World-collega Peter (onthoud deze naam) het groene startvlak in. Al snel staat de rest van de Runner’s World-familie naast ons. Om exact 13:00 uur worden de toppers weggeschoten, twee minuten later is ons startvlak aan de beurt. Doel voor vandaag; een 47er lopen. Dit betekent van start tot finish elke kilometer onder de vier minuten.

Divers en venijnig

De Runner´s World Zandvoort Circuit Run is mooi vanwege de diversiteit. Eerst het circuit, daarna het strand en dan het centrum van Zandvoort. Het twaalf kilometer lange parcours is ook venijnig. Het circuit is verre van vlak en hardlopen op het strand is bijna altijd lastig. Om dan nog maar niet te spreken over de strandopgang. Wat een ramp. Maar als je eenmaal deze horde hebt genomen dan is het min of meer een walk in the park.

Het circuit

Ik start redelijk voortvarend en loop de eerste kilometers ruim onder de vier minuten. Op het circuit ben ik in constante dialoog met mezelf. Ga ik niet te hard? Moet ik niet gas terugnemen? Voel ik iets in mijn knie? Mijn onzekerheid krijgt een extra optater wanneer Runner’s World-collega’s Dennis en Peter voorbij vliegen. Ik besluit niet mee te gaan en mijn eigen tempo te lopen, wat inmiddels al richting de vier minuten gaat. Aan het einde van het circuit passeer ik de inmiddels alleen lopende Peter en vraag hem of alles goed gaat. Oké zegt hij gefocust. En dat is het inderdaad; oké. Het is warm en de heuvels van het circuit zijn te voelen.

Het strand

Het zwaarste onderdeel van deze zevende editie van de Runner’s World Zandvoort Circuit Run. Dramatisch ook. Mijn kilometertijden lopen van onder de vier minuten op naar 4:07 en 4:14. To make things even worse komt collega Peter weer langszij en pakt een paar meters op me. Ik wil aansluiten maar kan niet. Het is ploeteren en zoeken naar een hard stukje strand, die ik uiteindelijk ook niet vind. En dan is daar na ruim 2 kilometers die verdomde strandopgang. Die hakt er keihard in. Ik kom boven en probeer meteen weer tempo te maken. Mijn lichaam denkt daar heel anders over. Even bijkomen. Kilometer acht gaat in 4:28. Mijn doel om een 47er te lopen is op het strand achtergebleven.

Het centrum

Inmiddels voelt het alsof ik een gezinsverpakking katoenbolletjes in mijn mond heb. Een watertje lijkt een strak plan. Bij de drankpost op acht kilometer pak een bekertje en neem gulzig een slok. In plaats van water is het lauwe AA-drink. Een verrassing die niet echt in goede smaak valt. De kilometertijden daarentegen kruipen weer richting de vier minuten. Dat wil niet zeggen dat het lekker gaat. Deze laatste kilometers zijn overleven.
Op 500 meter van het 11 kilometerpunt dendert Peter er ook nog eens overheen. Oei, dat doet pijn. Met moeite weet ik in zijn buurt te blijven. Gelukkig zie ik in de verte alweer het circuit. Uit strategische overwegingen blijf ik achter Peter lopen om vervolgens op het rechte eind hem te verrassen met een Mo Farah-achtige eindsprint. In mijn hoofd een strak plan, echter nog voor we het circuit op gaan passeer ik Peter al. Op het rechte eind komt hij weer langszij en zegt; “Samen over de finish?”. Een uitstekend plan. Op 49:02 minuten lopen we hand in hand onder de finishboog door.

[sws_grey_box box_size=”100%”] Love what you are reading? Volg Runner’s High op Twitter, Facebook of Google+ en ontvang iedere dag looptips, inspiratie en andere coolness in je timeline.[/sws_grey_box]

1 Comment

  1. Wendy

    mrt 30, 2014 at 20:37

    Toch knap Tim hoe je van zo ver gekomen bent.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

More in Races & Reports