Connect
To Top

The Early Bird catches The Boss

Tijdens de voorbereiding op z’n eerste ultra trails deelt Anton-Jan hier op Runner’s High z’n ervaringen. Dit keer over zomaar een zaterdagochtend in de Kennemerduinen.

Zomaar een zaterdagochtend. Half 7, na een gebroken nacht. “Papa, ik ben niet ziek meer hoor”, klinkt het slapjes vanaf het kussen naast me. Mooi bikkel, dan is het nu tijd voor papa om een grote jongen te zijn. De moeilijkste meters van de 40km duinen die vandaag op het programma staan, zijn van m’n bed naar het Nespresso-apparaat. Kom. Gaan.

De afgesloten A10 en de mistige A5 zorgen ervoor dat ik alert blijf. Gelukkig is het vandaag zo’n dag dat de shuffle-play op m’n iPhone precies aanvoelt wat ik wil horen. De Foo Fighters en de Beastie Boys maken me verder wakker. En pas als ik de duinen inwandel shufflet ie wat rustiger verder naar Luka Bloom.

Bij ’t Wed sta ik even stil. Zoals altijd. Zo’n mooi plekje vroeg op de ochtend. Helemaal alleen voor mij. De vogels en ganzen hoor ik door m’n oordopjes heen. En zelfs de stilte daarna hoor ik. Links trekt het open, rechts hangt er dichte mist boven het water. Shuffle. Bruce Springsteen. “Gotta make it through the tunnel. Got a meeting with a man on the other side…”. And then it happens.

Het water begint zachtjes te kabbelen. Zomaar ineens uit de dichte mist komt langzaam een man. Eerst zwemmend, dan lopend. Alsof Neptunus de Blair Witch Project uitstapt. De man is oud, zeker 80, verschrompeld en dik. Maar oh wat is ie mooi. Krachtig. Vitaal. En hij straalt. Z’n ogen twinkelen. Het water druipt van z’n buik op het zand. Wat een baas. Hij kijkt me aan. Zonder te spreken lijkt het alsof ie zegt: “Ga maar weer lekker rennen menneke.” En of het de Runner’s High is, de vermoeidheid of iets anders; ik weet het niet. Maar het raakt me tot in m’n tenen.

De komende 40 kilometer kom ik, terwijl Bruce Springsteen te opvallend vaak voorbij komt shufflen, alles tegen wat de Kennemerduinen te bieden hebben. De natuur, de beesten, het uitzicht, de zee en nog veel meer moois. Zelfs mijn geliefde vos laat z’n sluwe koppie weer eens zien en kijkt me met een twinkeling aan die ik eerder zag vandaag. Wat is deze plek toch mooi. Maar wat heb je aan al dat moois als er geen mensen zijn die hun leven lang van al dat moois genieten. De Kennemerduinen zijn voor jou ouwe heer. Tot snel weer. The Early Bird catches The Boss. En de vos.

[sws_grey_box box_size=”100%”] Love what you are reading? Volg Runner’s High op TwitterFacebook of Google+ en ontvang iedere dag looptips, inspiratie én natuurlijk de allerlaatste columns van Anton-Jan.[/sws_grey_box]

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

More in Column

Runner's High maakt gebruik van cookies. Door de site te gebruiken, ga je hiermee akkoord. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten