Connect
To Top

Trainen voor de 118e Boston marathon bij -15° C

[vc_row][vc_column][vc_column_text css_animation=”top-to-bottom”]Een echte hardloper voel ik me nog steeds niet. Zelfs niet nu ik nog maar 4 weken verwijdert ben van de Boston Marathon en ik mijn eerste marathon (Chicago) al achter de rug heb. Misschien komt het omdat ik voor mijn gevoel nog maar net begin. Een jaar geleden waren het nog gewoon zondagmorgen rondjes van 5-10 km in een oud katoenen shirt op schoenen die nog best een jaartje mee konden.

Heerlijk Boston

Sinds 3 jaar woon ik in Boston. Een bijzonder leefbare stad aan de oostkust van Amerika. Veel groen en een prachtige rivier die Boston van Cambridge scheidt. Die schoonheid en het heerlijke klimaat met heel veel zon nodigen je wel uit om je loopschoenen aan te trekken en over de wandelpaden langs de Charles rivier te rennen. Het is ook een van Amerika’s fitste steden. Je ziet meer mensen langs de Charles hardlopen in strakke pakjes dan dikke mensen op straat. Toch niet het eerste wat je verwacht bij Amerika toch?

Andere koek

Nadat ik met veel plezier getraind had voor mijn eerste marathon in Chicago in oktober vorig jaar, was het dus een logische stap om te gaan trainen voor ’s wereld oudste jaarlijks marathon. Ik had er alleen geen rekening mee gehouden dat trainen voor de marathon in de winter toch echt wat anders is dan trainen in de zomer. Zeker met een winter zoals je die alleen maar in New England kunt krijgen: langdurig bitter koud!

Winterse (on)gemakken

Sinds kerst ligt er hier sneeuw en het is deze week voor het eerst weer boven nul. Ik hoop dat het einde van de winter in zicht is, want we zijn er hier helemaal klaar mee. Ik heb deze winter heel wat duurlopen moeten laten schieten omdat er teveel sneeuw lag. Op kou kun je je kleden denk je altijd, maar afgelopen weekeinde ging die vlieger toch niet helemaal op. Het was -15c in de White Moutains van New Hampshire maar de snerpende wind bracht de gevoelstemperatuur ruim onder -20c. Bij thuiskomst na een 21 km duurloop bleken mijn billen en mijn buik toch wat kou gevat hebben: ze begonnen heftig te branden. Ook mijn watervoorraad was al na 1 uur lopen volledig bevroren, waardoor ik uitgedroogd bij het hotel aankwam waar mijn vrouw en kinderen al op me zaten te wachten om te gaan skiën. Tja, de winter is hier lang in New England, maar het grote voordeel is dat je op 2 uur afstand de bergen van New Hampshire en Vermont hebt zitten, dus we skiën vrijwel elk weekeinde. Dat is natuurlijk ook niet bevorderlijk voor je ritme van duurlopen in de weekeinden.

Loopband

Door de week is het nog zo donker dat buiten lopen te gevaarlijk is met de ijzige paden. Een uurtje rennen op een loopband in de sportschool om de hoek is dan ook het enige wat me lukt voordat ik de kinderen ontbijt maak en naar de schoolbus breng.

Echt veel kilometers heb ik dus niet gemaakt voor Boston, maar dat weerhoudt me er niet van om de Boston Marathon te lopen. De 118e wordt zelfs nog specialer dan andere jaren, maar daarover meer in mijn volgende bijdrage voor runners-high.nl.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

More in Column

Runner's High maakt gebruik van cookies. Door de site te gebruiken, ga je hiermee akkoord. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten