Connect
To Top

Winter is coming. Eindelijk ontwaakt uit mijn ‘zomerslaap’

Joost doet volgend jaar mee aan de Great Wall Marathon, na weken van non-running heeft hij zijn focus gevonden.

Na een lange werkdag eet ik bij thuiskomst snel een banaan, doe ik m’n hardloopschoenen aan en waag ik me aan een hardloopplaylist van Spotify. Tijd om kilometers te maken. Ik ben lekker bezig en maak minimaal twee tot drie keer per week de nodige kilometers buiten. Het is alweer die tijd van het jaar dat het donker is zodra ik m’n laatste kilometers loop.

Dat klinkt allemaal leuk, maar ik moet iets bekennen.

Meer dan drie maanden liep ik niet hard. Af en toe zat ik wel in de sportschool, maar hardlopen zat er even niet in. Geen tijd, last van mijn been, te druk, feestjes, te moe. Ik kon altijd wel een slap excuus bedenken waarmee ik het hardlopen weer even kon uitstellen. Je zou kunnen zeggen dat ik de titel mooiweerloper met trots draag. Nou ja, zelfs dat klopt niet helemaal. Ik liep toen het mooi weer was bijna niet. Nu het weer donker wordt tijdens het lopen heb ik in één keer de smaak weer te pakken.

Klap in mijn gezicht als eye opener

De Dam tot Damloop was een klap in m’n gezicht. Ik liep de Engelse tien mijl koud. Geen training. Zes uurtjes slaap gehad en ik had alles behalve zin. Een half jaar eerder trommelde ik al m’n collega’s op mee te doen met de Dam tot Damloop. In totaal gingen we met tien man het avontuur aan. Het resultaat? Iedereen liep me voorbij en m’n benen voelden alsof ik een marathon had gelopen. Dit was de eye opener die ik nodig had. Dit gaat niet goed Joost!

Winter is coming. Eindelijk ontwaakt uit mijn ‘zomerslaap’

Tijd is iets kostbaars

Tijd. Dat is mijn antwoord als je mij vraagt wat ik het zwaarste vind aan het lopen van een marathon. Stuk gaan, afzien, dat maakt mij op zich niet zoveel uit. Maar al die tijd die in het trainen gaat zitten. Dat vind ik zwaar.

Hardlopen is niet alleen discipline en doorzettingsvermogen, je moet er tijd voor maken. Beide deed ik niet. Afgelopen maanden maakte ik werkweken van minimaal vijftig uur, organiseerde ik de Rubberboot Missie en ging ik lekker op vakantie.

Dit is voor mij de start van ons avontuur op weg naar de Chinese muur. Na die klap in m’n gezicht tijdens de Dam tot Damloop was ik wakker. De marathon op de Chinese muur staat voor mijn gevoel al bijna voor de deur. Op moment van schrijven duurt het nog maar 227 dagen ofwel 5448 uur tot ik met Chris aan de start sta. Niemand houdt mij meer tegen! Vanaf nu staat mijn sportieve leven in het teken van de marathon op de muur.

Lees alle columns van Joost.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

More in Column

Runner's High maakt gebruik van cookies. Door de site te gebruiken, ga je hiermee akkoord. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten