Connect
To Top

Zo zwaar zijn dus 5.000 traptreden

Chris en Joost beklimmen een uur lang trappen in de Amsterdam ArenA. Een leuk voorproefje voor de Great Wall Marathon.

“Bekijk het maar jongens. Ik ga niet vrijwillig deelnemen aan een straftraining”, antwoordde een collega op de vraag of hij zin had om ook mee te doen aan ArenA Moves, een evenement waarbij je de 5.000 traptreden van de Amsterdam ArenA beklimt.

Een straftraining.

Het is maar hoe je het bekijkt. In de voetballerij komt het inderdaad weleens voor dat een speler de trappen van het stadion op moet. Bijvoorbeeld als hij te laat is gekomen voor een training. Zo was Ajax-trainer Martin Jol een paar jaar geleden zo klaar met het onprofessionele gedrag van Miralem Sulejmani, dat hij hem vernederde door hem alle trappen van de ArenA te laten beklimmen.

Hoe dan ook: het leek mij wel een toffe uitdaging.

Samen met wat vrienden en collega’s lekker kapot gaan in het Ajax-stadion om geld op te halen voor onderzoek naar de ziekte MS. En ondertussen ontdekken hoe zwaar dat nou eigenlijk is: 5.000 traptreden beklimmen. Want in mei volgend jaar maken die 5.000 traptreden deel uit van het grote hardloopavontuur van mij en mijn collega Joost: de Great Wall Marathon in China.

Het lukt me tot nu toe maar niet om een voorstelling te maken van hoe zwaar die marathon nou eigenlijk gaat zijn. Ik mag dan wel vijf keer de magische 42,195 kilometer hebben afgelegd; die 5000+ traptreden en het Chinese klimaat maken deze marathon wel tot één van de zwaarste ter wereld. En daarmee niet te vergelijken met een marathon in Amsterdam, Rotterdam of Utrecht.

Ons ArenA-avontuur begint bij de trappen naast het uitvak. In groepjes van vijf mogen we van start. Gewapend met flesjes water en Dextro Energy rennen we als een stel gekken de trappen op en af. Aanvankelijk hebben we het tempo er zo goed in zitten, dat we soms letterlijk de treden niet meer zien. Maar na een half uur beginnen de benen toch aardig te verzuren en wordt het zwaar. Telkens kosten de laatste tien treden ons belachelijk veel moeite. Maar het vreemde is dat je je energie ook weer snel hervindt zodra je weer naar beneden mag. En zo is het trappen-event een aaneenschakeling van kapot gaan, herstellen en weer doorgaan. En kom ik tot de voorlopige conclusie: zwaar, maar goed te doen.

Toch blijft het lastig deze training in perspectief te zien tot de Great Wall Marathon, want daarbij moet er ook nog eens 42 kilometer hardgelopen worden en maken die duizenden traptreden deel uit van het parcours. Maar kun je je daar ooit wel goed op voorbereiden? Dit is wellicht een begin.

Na een minuut of vijftig zijn we eindelijk – vloekend en scheldend – bij de laatste trap aangekomen. We baden inmiddels in het zweet. Maar tien minuten nadat we de finish hebben bereikt en we nadenken over een goed terras voor onze welverdiende biertjes hoor ik ineens Joost: “Zeg Chris, zullen we ‘m gewoon nóg een keer doen?”

Dat blijkt uiteindelijk niet te kunnen. En dat is maar goed ook. Want twee dagen later komen zowel Joost als ik kreupel aan op kantoor. En dat terwijl ik normaal gesproken prima 32 kilometer kan lopen zonder de volgende dag ergens last van te hebben. Het blijft iets raars, die trappen.

De loopavonturen van Chris en Joost volg je op de voet via runners-high.nl.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

More in Column

Runner's High maakt gebruik van cookies. Door de site te gebruiken, ga je hiermee akkoord. Meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten